Преводот е форма. За да се разбере како форма мора да се вратиме на оригиналот, зашто овој го содржи законот што го раководи преводот: неговата преводливост.
Човек треба да е многу внимателен кога измислува сказни. Децата ги знаат сите. А би сакале да слушнат уште. Други. Нови. Но, тие мора да бидат како старите, познатите. И не смеат да бидат исти.
Романот е една голема или една мала држава. Има свои закони, свои жители, свои пари, кои понекогаш важат и надвор од земјата, а понекогаш не важат. Романот има свои брегови и граници, своја војна и свој мир, свое време…
Ми се допаѓа во оваа чудесна земја на Балканот! Ми се чини како да е сè застанато во некое волшебно пространство. Помеѓу Истокот и Западот, помеѓу антиката и модерноста.
Ако внимателно го прочитате овој есеј и ако ги примените принципите за кои зборува, ќе можете да напишете расказ. Сфаќањето што подразбира еден добар расказ се разликува од читател до читател.
Јиже е седумгодишно момче со многу светла коса и со неподносливо сини очи. Секој ден застанува пред прозорецот од својот апартман и, џвакајќи овесни снегулки, го гледа будењето на главната улица.
Шаблонизирањето е честа појава во текстовите од административниот и од публицистичкиот стил, а оттаму навлегува и во секојдневната комуникација. Така, често се употребуваат конструкции што се неприфатливи и неприродни за нашиот јазик.
Што прави едно осумгодишно девојче откако ќе најде пари на улица? Уште подобро прашање би било – а како ќе заврши нејзиниот ден? Прочитајте го стрипот за да дознаете.