Весна Мојсова - Чепишевска

Весна Мојсова - Чепишевска

Весна Мојсова-Чепишевска е родена во Скопје 1967., во годината кога започна со работа Меѓународниот семинар за македонски јазик, литература и култура и кога Македонската православна црква ја прогласи својата автокефалност. Од својата 10-та па сè до 18-тата таа е член на Детското драмско студио при Македонската Радио Телевизија. Неколку години по завршувањето на средното училиште, додека студира, работи како презентер и водител во истата телевизиска куќа. Од 1990 година предава група предмети од областа на современата македонска книжевност, a од 2010 и Kнижевност за деца, како и предмети од областа на македонската култура на Филолошкиот факултет „Блаже Конески“. Од 2002 година работи и како лектор по македонска литература и јазик на Меѓународниот семинар за македонски јазик, литература и култура во Охрид. Член е на ДПМ и на МСК (Македонски славистички комитет). Во својот професионален ангажман била продекан на Филолошкиот факултет „Блаже Конески“ (2004-2008) и директор на Меѓународниот семинар за македонски јазик, литература и култура при УКИМ (2019-2023). Автор е на книгите: Рацин и експресионизмот, Литературни преокупации, Лицето на зборовите, Мал книжевен тестамент, Игра и симулации, Семеен албум и Конески како тестамент за што ја добива Награда „13 Ноември“ на Град Скопје за 2022 (од областа на образованието и воспитанието), како и за континуираните остварувања во областа на културата во истиот период. Се јавува како автор на два учебника за изучување на македонскиот јазик, литература и култура за странци ВЕЗИЛКА (2019 и 2022). Автор е и на антологиите: 12. ЖЕНИ. ГЛАСОВИ., ПИШУВАЧОТ и VÍTR PŘINÁŠÍ HEZKÈ POČASÍ (Antologie nejmladší makedonské poezie). Соавтор е и на антологиите: ŽEGLARZE PAMIĘCI (Antologija wspólczesnej literatury macedońskiej), DON’T YOU FYROM ME (Suvremena makedonska pričа), ВЕТЕРОТ НОСИ УБАВО ВРЕМЕ (Антологија на најмладата македонска поезија и проза), ОД ЧЕЖЊЕ ДО ЕРОСА (Антологија македонске љубавне лирике) и НОВО РАЃАЊЕ НА ЗБОРОТ (Антологија на младата македонска поезија). За антологијата на македонската љубовна поезија во февруари 2015 ја добива наградата Светосавски печат за посебна книга како исклучителен авторски и издавачки потфат на XI Светосавскиот саем на книга во Ниш. Во февруари 2016 (12. 02. 2016) нејзината книга Семеен албум е наградена со „Димитар Митрев“ на ДПМ за најдобра книга критики и есеи.

Рецензија

Ако не постои ноќта никој од нас не би знаел колку е убав денот

Книгата-сликовница „Луна и Темнината“ раскажана од Зорица Николовска и нацртана од Иван Најденовски, може да се чита и како мал мит и како голема сказна зашто му ја отвора вратата на детето-слушател, но и на детето-читател кон растењето преку личното спознавање и зашто му дава некои одговори за појави и емоции кои тоа не може да си ги објасни.

Рецензија

За една Сивка и кревка и силна

Паметиме дека поетот, па и човекот сака да се огледа во птицата, како во оној гарван на Едгар Алан По или во оној албатрос на Шарл Бодлер или пак во птицата феникс на Михаил Ренџов. Ама во пеперутка?

Книжевност, Поезија, Рецензија

Кујунџијата што другарува со Хармс

Хармс е познат и по чудната смисла за хумор и особено по необичниот стил на облекување. Не сум забележала дека Жарко Кујунџиски необично се облекува, ама ептен необично ги преоблекува своите стихови. Тие постојано се чувствуваат стеснето доколку не им даде можност да се преоблечат низ метафори позајмени од филмот…

Книжевност

Да се влезе во туѓа кожа

Ако нѐ води мислата на Жан Пол Сартр дека „Зборовите се наполнет пиштол“, тогаш приказните што ги раскажува Бајлозова-Барламова, се пиштол што може да ти ја разнесе и мислата и душата. „Ако си осамен кога си сам, тогаш си во лошо друштво.“, вели Сартр. А во какво друштво се ликовите од збирката „Облогот“?

Фестивал

За писателските работи на Блаже Миневски

Она што особено го истакнува книжевната критика е дека, како и во романите, така и во расказите Миневски ја комбинира фељтонистичката историографичност со еден свој поетски имагинариум, како и дека познати историски приказни лесно ги преоблекува во постмодерни фикции.

Книжевност

Оној што има пролет во душата секогаш ќе го гледа светот расцутен

Приказните се силно драматични и болни зашто во најголемиот дел ги раскажува самата Ника. Од позиција на засведочен раскажувач, Ника ја отвора својата душа и ни ја кажува со растреперен глас својата болка, болката на Ригел…

Книжевност

Убавата песна на Пепи Стамков

Збирката е една пригушена воздишка и издишка. Дали сѐ повеќе мириса на иднина изградена од собраните остатоци на светот? Дали тие собрани остатоци од светот е она што истовремено и го вознемируваат и го инспирираат Пепи Стамков?

Книжевност, Рецензија

Огне – детето што ме гушка

Самото растење на Огне се случува низ девет приказни (како низ оние шест од претходниот роман) кои истовремено може да се читаат и како роман зашто сите нив ги врзува еден лик и тој манир Наумовска како да го позајмила од Оливера Николова и нејзината култна книга „Зоки – Поки“.

Книжевност

Прекрасни сончиња се сонуваат и остваруваат и со очиња што не можат да гледаат

Книгата „Чекорите до црешовото дрво“ од Паола Перети отвора нови полиња на интерес и третира досега за нас како читатели една нова тема, а тоа е Страргартовата болест што предизвикува постепено губење на видот и која води до конечно слепило. Со ова се соочува главната хероина, девет-десет годишната Мафалда.