Идејата како најмоќно оружје против ништавилото

Програмата Oxford Connections овозможува размена на идеи меѓу академци, професори, научници, студенти и други интелектуалци.

Oxford-Connections

На иницијатива на Балканскиот институт за вера и за култура (БИВК), оваа пролет, во рамките на Oxford Connections (Оксфордски поврзувања), интернационална група докторанди од Оксфордскиот универзитет споделуваше и разменуваше идеи со своите колеги од Македонија. Идеите од истражувањата со кои овие експерти се занимаваат се од подрачјето на електроинженерството, биоинженерството, медицината, социологијата, социјалната работа, филозофијата, правото, политиката и на теологијата.

Заедничка за сите човечки револуции е идејата, па затоа оваа програма го носи називот: За идеите се работи. Идејата е она што ги поврзува сите крупни исчекорувања во развојот на човештвото. Идејата е најнасушната храна во секое општество – од она на изолираните племиња во Амазонија, па сѐ до она на Силиконската долина. Во суштина, сѐ е во идејата. Сѐ додека се врти светот, а во него живеат луѓе, првенствено ќе се работи за идеите.

Како експресионизмот и реализмот можат да се прикажат преку еден друг медиум – филмот?

Кога станува збор за сликарството, сликата е еден нечиј свет полн со идеи, но тој свет е врамен. Рамката околу сликата не ни дозволува да го прошируваме светот во тој правец – сликата како уметничко дело, како збир на чувства и состојби на уметникот, ни овозможува, нам гледачите, да ја бараме длабочината во еден друг правец. Светот е внатре во рамката, треба да се ѕирне малку подлабоко. Филмот, пак, е составен од фотографии, кои исто така се урамени како и сликите, и кај нив постојат тие граници. Сепак, со синтеза на тие фотографии, на гледачот му се овозможува да види едно движење – внатре во таа рамка. Филмот на многу реален начин ја подражава стварноста, навидум токму поради таа ураменост. Речиси како да ја пресликува, но тоа може да се рече и за фотографијата и за сликата, па дури и за еден текст. Меѓутоа, светот се наоѓа во рамката, не над неа или под неа, туку внатре во неа. Тоа ограничување прави илузија за постоењето на почетокот и на крајот.

Дали во стварноста постојат почетокот и крајот?

Секако дека постојат, но тоа е еден цикличен процес на умирање и на повторно раѓање. Како во уметноста би постоел почеток или крај, кога уметноста се служи со стварноста како модел? Врамувањето и имагинарните граници се само илузија дека е можен крајот. Станете ѕиркачи и нурнете се во најдлабоките длабочини на уметничкото дело и побарајте го почетокот онаму каде што завршува, а крајот онаму каде што започнува. Ова се само дел од идеите што им беа пренесени на домашните студенти.

Ова збиднување се одржа од 30 март до 9 април во просториите на Државниот тетовски универзитет, Младинскиот културен центар, Филозофскиот факултет, Институтот за географија при Природно-математичкиот факултет, Македонската академија на науките и уметностите, Факултетот за драмски уметности, Православниот богословски факултет „Свети Климент Охридски“ и на хотелот „Водно“, а на крајот заврши во просториите на клуб-ресторанот на Младинскиот културен центар.

Програмата Oxford Connections овозможува размена на идеи меѓу академци, професори, научници, студенти и други интелектуалци. Визијата на оваа програма е интелектуалците да се поттикнат да ги понудат своите вештини и знаења кон подобрувањето на благосостојбата на сите оние што живеат во Македонија.

Напишано од
More from РЕПЕР
Италијанска современа поезија (4)
Ако не треба да се вратам, знајте дека никогаш не сум заминал.
Повеќе
Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *