Книжевност

Толкувачки коментари за поезијата на Жарко Кујунџиски собрана во томот под наслов „Сите сите песни паф“

од

Инспирацијата на песните од оваа збирка извира од неограничениот простор на слободата која вообичаено се препознава во форма на игра, играта со звуци, зборови, стихови и слики – од митски до историски и религиски.

Кујунџијата што другарува со Хармс

од

Хармс е познат и по чудната смисла за хумор и особено по необичниот стил на облекување. Не сум забележала дека Жарко Кујунџиски необично се облекува, ама ептен необично ги преоблекува своите стихови. Тие постојано се чувствуваат стеснето доколку не им даде можност да се преоблечат низ метафори позајмени од филмот…

Четвртата Мојра

од

Разочарана од игнорантноста на мештаните, слепилото со кое тие ја прекриваат одговорноста, Јанина поставува прашања што ја надминуваат проблематиката на локалното. Зошто тој живот, прашува Душејко, е ништожен во споредба со човечкиот?

Да се влезе во туѓа кожа

од

Ако нѐ води мислата на Жан Пол Сартр дека „Зборовите се наполнет пиштол“, тогаш приказните што ги раскажува Бајлозова-Барламова, се пиштол што може да ти ја разнесе и мислата и душата. „Ако си осамен кога си сам, тогаш си во лошо друштво.“, вели Сартр. А во какво друштво се ликовите од збирката „Облогот“?

Хронотопот на пустиот остров во „Силјан Штркот“ на Марко Цепенков и „Робинзон Крусо“ на Даниел Дефо

од

Целта на овој есеј е да се стави примат на пустиот остров како еден вид хронотоп во која е поместена централната временско-просторна функција на…

Кога „наше e, само она, што сме го изгубиле“…

од

„Арагон“ претставува мозаично склопена хроника на луѓе, оттргнати или откорнати од своето право на обичен живот и луксузот наречен секојдневие, а потем фрлени во нивните, сурово подвоени судбини и взаемни (помалку или повеќе) забранети релации.

Оној што има пролет во душата секогаш ќе го гледа светот расцутен

од

Приказните се силно драматични и болни зашто во најголемиот дел ги раскажува самата Ника. Од позиција на засведочен раскажувач, Ника ја отвора својата душа и ни ја кажува со растреперен глас својата болка, болката на Ригел…

Сомнабул

од

Но овој пат будењето беше сосем неочекувано, не поради малата замелушеност, што не е ретка состојба за човек кој тешко се отшетува од сонот во грубата реалност, не поради ранобудноста кога со срцебиење се прашуваше зашто место осум часа неопходни за здрав организам, спиел само пет.