Најпрекрасниот плоштад на светот

„Најпрекрасниот роман на шпански јазик после Граѓанската војна.“ - Габриел Гарсија Маркес

Најпрекрасниот роман на шпански јазик после Граѓанската војна.

Габриел Гарсија Маркес 

Мерсе Родореда е писателка која насекаде ја фалам.

Алберто Риос

 Кон романот На плоштадот Дијамант од Мерсе Родореда.

plosthadМерсе Родореда е добитничка на наградата Јоан Крекселс за романот „Алома“ во 1937 година, наградата Виктор Катала за книгата „Дваесет и два куси приказни“, во 1957 година, наградата на градот Барселона за збирката приказни „Патувања и цвеќиња“ во 1980 година, и на почесната награда на кататонските книжевници (Premii d’Honor de les Lletres Catalanes), највисоко признание од областа на културата во Каталонија.

Родореда е авторка на збирки поезија, театарски дела и раскази, но особено се истакнува со своите романи, „Дали сум чесна жена?“ (1932), „Она од што не може да се избега“ (1934), „Еден ден во животот на човекот“ (1934), „Злосторство“ (1936), „ На плоштадот Дијамант “ (1962), „Улицата на камелиите“ (1966), „Градина покрај морето“ (1967) и „Скршено огледало“ (1974) меѓу другите.

Делото „На плоштадот Дијамант“ се смета како еден од најзначајните каталоснки романи во поствоениот период. Воедно историски и психолошки роман, го опишува секојдневието на обичните луѓе. Дејствието на романот се одвива во населбата Грација, во Барселона, и ја раскажува приказната на Наталија, жена како многу други на кои граѓанската војна им ги уништува и животот и сета надеж. Таа прифаќа сé што животот и сопругот ѝ го наметнуваат. Дури го прифаќа и тоа да ѝ го сменат името во Гулабица. Но сето тоа завршува со завршувањето на граѓанската војна. Наталија ќе се побуни против сето она што смета дека е неправедно. И на крајот на романот ќе престане да биде Гулабица за да се претвори во госпоѓа Наталија.

Како и во другите нејзини романи, и во „На плоштадот Дијамант “, авторката игра со симболите. Гулабите што Наталија ги чува дома ѝ служат на Родореда како симболичен елемент за да ја прикаже еволуцијата во нејзиниот живот. Како што таа постепено ги губи илузиите така и гулабите од нејзиниот гулабарник постепено заминуваат или умираат. Кога ќе се ослободи од гулабите, Наталија, всушност се ослободува и од дел од своето минато.

Според овој роман е снимен и игран филм во 1982 година.

Тагови од објавата
Напишано од
More from РЕПЕР
Избор поезија од Еуџенио Монтале
Пренесуваме избор поезија од Еуџенио Монтале во превод на Живко Грозданоски
Повеќе
Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *