ЦРТИЧКИ

„Дали видовте некој да беше со нас, тука во купето“, го прашав својот сопатник. „Не“, рече спикерот со пена на лицето. „Иако... иако... како во полусон ми се причини дека наслушнав како некој дебел, навистина дебел човек ’рчи. А тоа, без навреда, не можеше да бидеш ти“, ме погледна малку од високо и се насмевна.

Подготвувајќи ги „222 Антиупатства за лична употреба“, прибирајќи некои подзаборавени од нив по исто така подзабутани нотеси и тетратки со квадратчиња, ќе наидев на ситни белешки, недоволни да влезат во книгата, но сепак симпатични за да не бидат уништени:

* * *

Навидум сосем обичен изглед, а дипломат од кариера – можеби неговата незабележливост беше важен предуслов за успехот во неговата професија, како во некои добри шпионски романи кај главните јунаци – преовладуваат тивко присутни типови, од втор план, што следат и прислушкуваат без напрегање, дури и љубезно, а оние на кои успеале да им ги извлечат тајните, не им ги помнат лицата.

* * *

По посетата на зградата на „Гаева“ 23, каде моите во нивниот загрепски период живееле повеќе од пет години како потстанари кај другарот Мариќ (одамна не е жив), кој во приземјето имал свој слаткарски дуќан, во еден стар тефтер на мајка ми (можеби уште од Загреб) наоѓам рецепт за кнедли со сливи, под кој, со нејзиниот педантен ракопис, е допишано „од газдата“, а веднаш потоа „Рецепт против кашлица“, подреден со следните упатства:
4 селски јајца се ставаат во стаклена тегла
Се преливаат со 1 литар исцеден лимон
Теглата е покриена со газа
Јајцето станува порозно – индиректна светлина
За неколку дена ќе се стопи лушпата
Јајцата ги матиш во лимоновиот сок
Го цедиш сокот
Се додава мед и рум
Го пиеш трипати на ден, по една голема лажица
Вметнувањето второ лице еднина во упаството ме наведува на помислата дека е користено за јакнење на организмот на некој близок, со нежно здравје, истовремено присутен тука, до неа. Татко ми.

* * *

Ноќен директен воз Белград – Скопје, туристичка класа со три лежаи (меѓу кушет со 6 и спална со 2). На долниот лежај, познатиот спикер на скопското радио чиј впечатлив, одмерен бас толку одеше со неговата издолжена, коњска фаца. На горниот – јас. Средниот беше наместен, но без патник, ќе ни се придружи дури во Ниш, нè извести кондуктерот кој влезе да ни ги провери билетите и да ни посака „добра ноќ“.
Се будам, сред ноќ, на средниот кревет ’рчеше човек, за кој, напрегајќи се во темницата, успеав да видам дека е ќелав. И со прилично крупно тело, што, под чаршафот, ја заземаше целата површина на креветот.
Вторпат се разбудив кога возот го беше поминал Куманово, утринската светлина веќе навлегуваше во купето, а спикерот со моќниот бас си потпевнуваше бричејќи се.
Средниот кревет беше среден како никој да не спиел во него.
– Дали видовте некој да беше со нас, тука во купето? – го прашав својот сопатник.
– Не – рече спикерот со пена на лицето – Иако… иако… како во полусон ми се причини дека наслушнав како некој дебел, навистина дебел човек ’рчи. А тоа, без навреда, не можеше да бидеш ти – ме погледна малку од високо и се насмевна.
Пред да биде модел, Моделот беше студент од прва година на Филолошкиот факултет, група „Италијанистика“, поточно бруцош по вторпат, затоа што го одолжи полагањето испити.

Тагови од објавата
More from Александар Прокопиев
ШТО ИМ СЕ СЛУЧУВАШЕ НА Г-ИНОТ А. И Г-ИНОТ И.
г-инот И. и г-инот А. се најдоа пред некоја пресушена чешма ......
Повеќе
0 replies on “ЦРТИЧКИ”